Het belangrijkste
- Slapeloosheid wordt bepaald door de moeite om te slapen en de gevolgen overdag, niet door een aantal uren[1].
- Chronisch: minstens drie nachten per week, al minstens drie maanden[1].
- CGT-I wordt als eerste aanbevolen, nog vóór slaapmiddelen[1][2].
- Met de ISI-test schat je de ernst in twee minuten in[3].
De gidsen
- Heb ik slapeloosheid?De signalen, het verschil met tijdelijk slecht slapen, de ISI-test en wanneer je naar een arts gaat.
- Slapeloosheid bij vrouwenMenstruatiecyclus, zwangerschap, de periode na de bevalling, menopauze: wat studies laten zien.
- 's Nachts wakker wordenWat normaal is, veelvoorkomende oorzaken en wat je midden in de nacht kunt doen.
- Hoeveel uur slaap heb je nodig?De echte richtwaarden, en de valkuil van die “8 uur”.
- Slapeloosheid en stressAls je gedachten je wakker houden, en wat 's avonds helpt.
- Slapeloosheid na je 60steWat er verandert met de leeftijd, de risico's van slaapmiddelen en wat CGT-I oplevert.
- Slapeloosheid en nachtwerkAfwijkende werkuren, overdag slapen en wat aangepaste CGT-I waard is.
- Oorzaken van slapeloosheidWat je kwetsbaar maakt, wat het uitlokt, wat het in stand houdt en wat je kunt veranderen.
- CGT-I uitgelegdDe therapie die als eerste keuze wordt aanbevolen bij chronische slapeloosheid: onderdelen, verloop, studies.
Wat is slapeloosheid?
We spreken van slapeloosheid als je moeilijk in slaap raakt of moeilijk blijft slapen (lang wakker liggen voor je inslaapt, wakker worden in de nacht, te vroeg wakker zijn) terwijl je de tijd en de omstandigheden hebt om te slapen, en als je dagen eronder lijden: vermoeidheid, concentratie, stemming[1].
Het is dus geen kwestie van uren. Sommige mensen slapen weinig en voelen zich uitstekend; anderen slapen zeven uur, maar hebben onderbroken nachten en moeilijke dagen.
Tijdelijk of chronisch
Tijdelijke slapeloosheid volgt vaak op een gebeurtenis: stress, rouw, ziekte, een reis. Meestal neemt ze af als de situatie tot rust komt.
Ze wordt chronisch als de problemen minstens drie nachten per week terugkomen, al minstens drie maanden[1]. Wil je weten waar je staat, lees dan Heb ik slapeloosheid?.
Wat slapeloosheid in stand houdt
Als slapeloosheid aanhoudt, is het niet langer alleen de oorspronkelijke gebeurtenis die ervoor zorgt dat ze aanhoudt. Vaak zijn het de manieren waarop je probeert te compenseren die haar in stand houden:
- langer in bed blijven of vroeger gaan slapen “om bij te slapen”, waardoor je slaap versnippert;
- een dutje doen, waardoor je 's avonds minder slaapdruk hebt;
- wakker in bed blijven liggen en vechten om te slapen, waardoor je bed verbonden raakt met spanning;
- je zorgen maken over je slaap en de gevolgen ervan, waardoor je alerter bent op het moment dat je gaat slapen.
Precies op die mechanismen werkt CGT-I in. Meer weten: de oorzaken van slapeloosheid.
Hoe slapeloosheid behandeld wordt
Bij chronische slapeloosheid bij volwassenen zetten de Europese en Amerikaanse richtlijnen cognitieve gedragstherapie voor insomnie (CGT-I) op de eerste plaats, bij een zorgverlener of digitaal[1][2]. Het beperken van de tijd in bed en stimuluscontrole horen bij de meest doeltreffende onderdelen ervan[4].
Slaapmiddelen kunnen af en toe helpen, voor korte duur, en bespreek je met je arts[1]. Neem je ze, stop er dan nooit op eigen houtje mee.
Je slaap in kaart brengen
Drie gratis hulpmiddelen om een duidelijker beeld te krijgen, zonder account: